Documenten

Winston Churchill,
Toespraak in Zürich, 16 september 1946

"Dit edele werelddeel is de haard van de grote voorvaderlijke rassen van het Westen. Het is de bron van het christen geloof en ethiek. Het is de wieg van de westerse beschaving. Nochtans is het van Europa uit dat al die verschrikkelijke nationalistische twisten zijn gesproten, die tweemaal in ons leven de vrede hebben verbroken en de toekomst van de gehele mensheid in vraag hebben gesteld.

Welk ellendig lot is Europa te beurt gevallen? Enkele kleinere Staten zijn erin geslaagd zich op te werken. Maar in uitgestrekte territoria zijn er massa's bevende mensen, die, gekweld en beangstigd, uitgehongerd, kwijnend onder de zorgen en zich verloren voelend, grote ogen opzetten bij het aanschouwen van hun verwoeste steden en haarden en de sombere einder tegemoet zien, zich afvragend vanuit welke hoek nieuwe gevaren, tirannie en terreur zich zullen aanmelden. Onder de overwinnaars heerst een Babelse spraakverwarring, onder de overwonnenen de doodse stilte van de wanhoop. Ware het niet de gulheid van de Verenigde Staten, die voortaan weten dat de ondergang en het verknechten van Europa ook hun eigen lot zouden bezegelen, dan zouden we hervallen in de sombere tijden van de Middeleeuwen, met al hun wreedheid en ellende. Dat is nog steeds mogelijk.

Nochtans bestaat er een heilmiddel dat, indien het algemeen en spontaan zou worden aangewend, als bij wonder het hele gedoe zou omkneden en van Europa in weinige jaren een grondgebied zou maken, dat even vrij en gelukkig zou zijn als Zwitserland dat heden ten dage is.

Wat is dat voor een radicaal heilmiddel? Het betreft het aaneensluiten in zoverre dat nog mogelijk is van de Europese familie en haar te voorzien van een structuur die vrede en veiligheid verzekeren. We moeten een soort van Verenigde Staten van Europa in het leven roepen. Alleen dan zullen honderden miljoenen werknemers de eenvoudige vreugde en hoop terugvinden die het leven waard maken te worden beleefd."